گزارش ۲۰۲۶ آژانس بینالمللی انرژی؛ زیرساخت شارژ خودروهای برقی به کدام سمت میرود؟
از تعداد شارژر تا قابلیت خدمترسانی
آژانس بینالمللی انرژی در گزارش «چشمانداز جهانی خودروهای برقی ۲۰۲۶» نشان میدهد رشد خودروهای برقی، برنامهریزی برای زیرساخت شارژ را به موضوعی جدی برای شبکه حملونقل تبدیل کرده است. آمار جهانی بهتنهایی برای تصمیم سرمایهگذاری در یک جایگاه ایرانی کافی نیست، اما جهت تغییر فناوری را نشان میدهد.
یک نکته تازه درباره خودروهای سنگین
برآورد این گزارش برای سال ۲۰۲۵، بیش از ۷۰ هزار نقطه شارژ عمومی در جهان است که امکان خدمترسانی به خودروهای سنگین برقی را دارند؛ از این تعداد، تنها حدود ۱۲۰۰ مورد بهطور قابل تأیید منحصراً برای کامیونها اختصاص داشتهاند. تعریف «قابل استفاده برای خودروی سنگین» با «ویژه کامیون» یکسان نیست. این اعداد جهانیاند و وضعیت ایران را توصیف نمیکنند.
برای جایگاهدار چه معنایی دارد؟
افزودن شارژر فقط خرید دستگاه نیست. توان برق قابل تأمین، مسیر ورود و توقف خودرو، مدت ماندگاری مشتری، سازگاری سوکت، پرداخت، خدمات پس از فروش و نرخ آمادهبهکاری همگی در تجربه کاربر اثر دارند. شارژر بدون برق کافی یا پشتیبانی مناسب، لزوماً درآمدزا نیست.
از مطالعه امکانسنجی شروع کنیم
برای هر محل، ابتدا تعداد خودروهای بالقوه، الگوی توقف و ظرفیت شبکه برق را بسنجید. سپس گزینههای AC و DC، تعداد خروجی، هزینه نصب، نرمافزار مدیریت و مدل بهرهبرداری را مقایسه کنید. انتخاب تجهیزات و الزامات مجوز باید بر مبنای مقررات و شرایط روز همان محل تأیید شود.
جمعبندی: گزارش جهانی فرصت را نشان میدهد؛ تصمیم اجرایی با داده محلی و بررسی فنی و اقتصادی شکل میگیرد. این مطلب مروری بر گزارش منتشرشده در ۲۰۲۶ است، نه خبر اعلام پروژه جدید در ایران.